ചണ്ണാർ കലാപം (Channar Revolt), ചണ്ണാർ ലഹള അഥവാ മാറുമറയ്ക്കൽ സമരം (മേൽമുണ്ട് സമരം) എന്നറിയപ്പെടുന്നത്, 1813 മുതൽ 1859 വരെ തിരുവിതാംകൂർ രാജ്യത്ത് (ഇന്നത്തെ തെക്കൻ കേരളം) നടന്ന ഒരു ചരിത്രപ്രധാനമായ സാമൂഹിക പ്രക്ഷോഭമായിരുന്നു. പ്രധാനമായും താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരായ നാടാർ സ്ത്രീകൾ നയിച്ച ഈ സമരം, വസ്ത്രധാരണ നിയന്ത്രണങ്ങളിലൂടെ നടപ്പാക്കിയിരുന്ന ജാതി അധിഷ്ഠിത അടിച്ചമർത്തലിനെ വെല്ലുവിളിച്ചു. സ്ത്രീകളുടെ മാന്യത, ശരീര സ്വാതന്ത്ര്യം, സാമൂഹിക സമത്വം എന്നിവയ്ക്കായുള്ള ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യകാല സംഘടിത ജനകീയ സമരങ്ങളിലൊന്നായി ഇത് കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.
അടിച്ചമർത്തലിന്റെ ഘടന
19-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ തിരുവിതാംകൂറിൽ വസ്ത്രധാരണം ജാതിയെയും സാമൂഹിക സ്ഥാനത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്ന പ്രധാന അടയാളമായിരുന്നു. ആകാലത്തെ ജാതി നിയമങ്ങൾ പ്രകാരം നാടാർ, ഈഴവർ പോലുള്ള അവര്ണ വിഭാഗങ്ങളിലെ സ്ത്രീകൾ പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽ മേൽഭാഗം മൂടാൻ പാടില്ലായിരുന്നു.
- അനുസരണത്തിന്റെ നിർബന്ധം: മേൽഭാഗം തുറന്നുകാട്ടുന്നത് ഉയർന്ന ജാതിക്കാരോടും ഭരണകൂടത്തോടും കീഴടങ്ങലിന്റെ അടയാളമായി കണക്കാക്കിയിരുന്നു.
- മുലക്കരം (Breast Tax): താഴ്ന്ന ജാതിക്കാരായ സ്ത്രീകൾ മേൽമുണ്ട് ധരിച്ചാൽ അവരുടെ മുലകളുടെ വലിപ്പം കണക്കാക്കി നികുതി ഈടാക്കിയിരുന്നതായി പറയപ്പെടുന്നു.
പ്രതിരോധത്തിന്റെ തുടക്കം
1800-കളുടെ തുടക്കത്തിൽ തിരുവിതാംകൂറിന്റെ തെക്കൻ പ്രദേശങ്ങളിൽ മതപരവും സാമൂഹികവുമായ മാറ്റങ്ങൾ സമരത്തിന് വഴിവച്ചു.
- മിഷനറിമാരുടെ സ്വാധീനം: London Missionary Society (LMS) നാടാർ സമൂഹത്തിലെ പലരെയും ക്രിസ്തുമതത്തിലേക്ക് മാറ്റി. മതം മാറിയ സ്ത്രീകൾക്ക് കുപ്പായം അല്ലെങ്കിൽ നീളം കൂടിയ മേൽവസ്ത്രം ധരിക്കാൻ പ്രോത്സാഹനം നൽകി.
- സാമൂഹിക നവോത്ഥാനം: Ayya Vaikundar പോലുള്ള ആത്മീയ നേതാക്കൾ താഴ്ന്ന ജാതിക്കാർക്ക് സ്വാഭിമാനം വളർത്തി, സ്ത്രീകളെ മേൽമുണ്ട് ധരിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചു.
- മതാതീത ഐക്യം: ക്രിസ്ത്യാനികളായ നാടാർ സ്ത്രീകൾക്ക് ലഭിച്ച അവകാശം ഹിന്ദു നാടാർ സ്ത്രീകളും ആവശ്യപ്പെട്ടു.
സമരത്തിന്റെ ഘട്ടങ്ങൾ
ഘട്ടം I (1813–1829)
LMS മിഷനറിമാരുടെ ആവശ്യപ്രകാരം ബ്രിട്ടീഷ് റെസിഡന്റായ Colonel John Munro 1813-ൽ ക്രിസ്ത്യൻ നാടാർ സ്ത്രീകൾക്ക് ജാക്കറ്റ് ധരിക്കാൻ അനുമതി നൽകി. എന്നാൽ ഉയർന്ന ജാതിക്കാരുടെ പ്രതിഷേധത്തെ തുടർന്ന് 1829-ൽ തിരുവിതാംകൂർ സർക്കാർ താഴ്ന്ന ജാതിക്കാർക്ക് സവര്ണ സ്ത്രീകളെപ്പോലെ വസ്ത്രം ധരിക്കുന്നത് നിരോധിച്ചു.
ഘട്ടം II (1855)
1855-ൽ അടിമത്തം അവസാനിപ്പിച്ചതോടെ താഴ്ന്ന ജാതിക്കാർ നിർബന്ധിത സൗജന്യ വേല ചെയ്യാൻ വിസമ്മതിച്ചു. ഇതിന് പ്രതികാരമായി ഉയർന്ന ജാതിക്കാർ സ്ത്രീകളുടെ മേൽമുണ്ട് പൊതു സ്ഥലങ്ങളിൽ വലിച്ചുകീറി, വീടുകളും പള്ളിക്കൂടങ്ങളും കത്തിച്ചു.
ഘട്ടം III (1858–1859)
അവസാനഘട്ടത്തിൽ നെയ്യാറ്റിൻകര, കോട്ടാർ തുടങ്ങിയ പ്രദേശങ്ങളിൽ വ്യാപക കലാപം നടന്നു. നാടാർ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും സായുധമായി തിരിച്ചടിച്ചു.
ചരിത്രവിജയം
ബ്രിട്ടീഷ് മദ്രാസ് ഗവർണറായ Charles Trevelyan നൽകിയ സമ്മർദ്ദത്തിലും സംസ്ഥാനത്തിലെ അസ്ഥിരതയും കാരണം തിരുവിതാംകൂർ മഹാരാജാവായ Uthradam Thirunal Marthanda Varma ഒടുവിൽ വഴങ്ങി.
1859 ജൂലൈ 26-ന് പുറപ്പെടുവിച്ച രാജപ്രഖ്യാപനത്തിൽ നാടാർ സ്ത്രീകൾക്ക് മേൽഭാഗം മൂടാനുള്ള അവകാശം അനുവദിച്ചു. എങ്കിലും ബ്രാഹ്മണ-നായർ സ്ത്രീകളുടെ പ്രത്യേക വേഷശൈലി അനുകരിക്കരുതെന്ന ചെറിയ നിയന്ത്രണം നിലനിന്നു.
ചരിത്രപ്രാധാന്യം
ചണ്ണാർ കലാപം കേരള നവോത്ഥാനത്തിന്റെ ഒരു നിർണായക ഘട്ടമായിരുന്നു. ജാതി അധിഷ്ഠിത ഫ്യൂഡൽ അധികാരത്തെ തകർക്കുകയും ക്ഷേത്രപ്രവേശന സമരം, അശുചിത്വ വിരുദ്ധ സമരങ്ങൾ പോലുള്ള ഭാവിയിലെ സാമൂഹിക പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്ക് അടിത്തറയിടുകയും ചെയ്തു.
ഈ സമരം വസ്ത്രധാരണത്തെ വെറും വ്യക്തിപരമായ വിഷയമല്ല, മറിച്ച് മാന്യതയ്ക്കും സമത്വത്തിനും സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനും വേണ്ടിയുള്ള രാഷ്ട്രീയ പോരാട്ടമായി മാറ്റിയെടുത്തു.
0 Comments